KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/14567 E., 2013/30746 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasına, "2009 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. madde ve fıkrası uyarınca 575,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" cümlesinin eklenmesi, biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında tehdit eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların aşamalardaki savunmalarında, şikayetçilerin kendilerine silah doğrultması nedeniyle sanık ...'in de silah ile ateş ettiğini beyan etmeleri, tanık İbrahim'in de sanıkların savunmalarını doğrulaması karşısında, soruşturma aşamasında dinlenen tanık Emin Saygılı'nın da gerçek kimliği tespit edilerek usulüne uygun olarak ifadesi alındıktan sonra olayın çıkış sebebi üzerinde de durularak, sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/14567, K. 2013/30746, 4 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama