Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/14879 K.2013/28029

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesindeki “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki yasal düzenleme karşısında, temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme talebi hakkında karar verme yetkisi temyiz mahkemesine ait olduğundan, sanığa kanun ve yönteme uymadan yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, adı geçen sanığın bu hükme yönelik temyizinin öğrenme ile süresinde yapıldığının ve eski hale getirme niteliğindeki başvurunun kabulü ile itiraz yerinde görüldüğünden,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-5271 sayılı CMK'nın 7. maddesi uyarınca görevsiz mahkeme tarafından savunması alınan sanığın yeniden sorgusu yapılmayarak, CMK'nın 147. ve 191. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanığın, müştekiye söylediği kabul edilen "10 ay sonra çıkacağım, çıkarsam görüşürüz, bakalım o zaman ne yapacaksınız" biçimindeki sözlerin TCK'nın 106/1. maddesinin son cümlesinde tanımlanan sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin birinci cümlesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

3-TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar devam edeceğinin düşünülmemesi,

4-Sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunmasına karşın, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,