KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/14917 E., 2013/30743 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ...'un temyizinin kapsamının kendisi hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu değerlendirilerek dosya görüşüldü:
1-O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında hakaret, yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinden dolayı indirim yapılırken ve yaralama suçunun görevi nedeniyle olduğu belirtilerek TCK'nın 86/3-c maddesince cezası artırılırken, uygulama maddeleri gösterilmemiş ise de, bu hususlar mahallinde düzeltilebilir hata olarak değerlendirilmiş ayrıca sanığın CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel sabıkasının bulunması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret, yaralama ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/14917, K. 2013/30743, 4 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama