KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/15055 E., 2013/22298 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ...'ye yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Sanıkla olay tarihinde kavga eden tanık ...'ün Cumhuriyet Savcısı huzurundaki ifadesinde, “her ikisi de olay yerine gelen polislere sizin gibi şerefsizlerin arabasına binmeyiz diyerek hakaret etti" biçiminde, yargılama aşamasında ise “...'ın polis memurlarına yönelik hakaretini duymadım” şeklinde beyanda bulunması, olay yerinde bulunan tanık ...'nun ise aşamalarda ...'nin hakaret ettiğini ifade etmesi karşısında, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek, hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/15055, K. 2013/22298, 16 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama