KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/1532 E., 2012/30029 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve de sanığın gıyabında yapılan tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 20. ve devamı maddelerine uygun olmaması nedeniyle, temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek, ret kararının kaldırılması suretiyle dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Tekerrüre esas alınan Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2007 kesinleşme tarihli ve 267-326 E. K. sayılı ilamında sanık hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle TCK'nın 31/3 maddesinin uygulandığı, TCK'nın 58/5 maddesine göre fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin, işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, verilen cezanın TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/1532, K. 2012/30029, 12 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama