Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/1603 K.2013/2094

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-CMK'nın 231/6-c maddesinde belirtilen zarar kavramının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması karşısında, suç olmaktan çıkarılmış eski hükümlülüğü bulunan sanık ... ile sabıkası bulunmayan sanık ......,'a yükletilen görevi kötüye kullanma suçundan dolayı ne şekilde maddi zararın oluştuğu açıklanmadan, sanıkların hukuksal durumunun, maddedeki yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, "kamusal zararın giderilmediği" şeklinde, yasal olmayan gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Hükümlerden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde ve fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında, TCK'nın 7/2. maddesindeki, “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,