Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/16069 K.2013/29900

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27/11/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayın iki tanığı olup, biri tehdidi doğrulamış, diğeri tehdit olayının olmadığını söylemiştir. Olayı doğrulayan tanık, müştekinin işyerinde çalışan kimse, olayı doğrulamayan tanık ise sanığın çalışanı veya akrabası değildir.

Mahkeme ise, bu hususları gerekçelendirmeden doğrudan suçun sabit olduğunu kabul etmiştir. Oysa mahkemenin, bu durumda, başkaca delil de olmadığına göre, tanıklardan hangisinin beyanına üstünlük tanıdığını somut duruma uygun olarak gerekçelendirerek belirlemesi gerekirdi. Bu nedenlerle, esas mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, onanmasına ilişkin yüksek çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.