Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/16121 K.2012/29552

4. Ceza Dairesi 2012/16121 E. , 2012/29552 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 19.03.2009 tarihli yapı tatil zaptı ve 24.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen “çelik konstrüksiyon dikme ve taşıyıcılardan oluşan binanın giriş ve yan cephelerindeki alüminyum ve cam giydirme işlemleri ile işyeri içinde zemin+1.kat ve 2.katta 15x3 metre ebatlarında yapılan ve ana binaya yük getirmeyen, taşıyıcı unsura etkisinden bahsedilmeyen batar katların, İmar Kanunu’nun 5.maddesindeki tanıma uyan "bina" vasfında olup olmadığı tartışılmadan, yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; a) CMK'nın 231/6-c maddesi hükmünün, sanığın mağdur veya kamuya verdiği maddi zararın karşılığı olan paranın ödenmesini gerektiren somut olaylarda uygulanabileceği, dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sanığın kendisine ait taşınmaza ruhsatsız bina yaptığının saptanması ve bu nedenle yargılamaya konu olayda sanık tarafından üçüncü kişilere ya da kamuya verilmiş maddi bir zararının bulunmaması karşısında; TCK'nın 184/5.maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "suça konu inşaatı yıkarak eski hale getirmediği, ruhsatını almadığı ve oluşan kamu zararını gidermediği " biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verilmesi, b) Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olmak suçunda temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, erteleme nedeniyle, TCK’nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin gerekçe gösterilmeksizin üst sınır olan 3 yıl olarak uygulanması, Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.