Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/16474 K.2012/27913

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

3194 sayılı İmar Kanununun 5. maddesinde bina kavramının "Bina; kendi başına kullanabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır."şeklinde açıklanması,

aynı Yasanın 21. maddesinde de diğer yapılarla birlikte binaların da ruhsata tabi kılındığının belirtilmesi bu bağlamda 03.12.2008 tarihli yapı tatil tutanağı ile 14.12.2010 tarihli bilirkişi raporuna göre 10x6 mt. ebatlarında prefabrik olarak kullanılan yapının bina niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, atılı suçtan sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suça konu yapının kanunda tanımlanan bina vasfında olmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,