Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/16848 K.2013/29598

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230/1-c, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halihazır yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, sanıkları, mağdurları, ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay'ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia savunma ve anlatımlara ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, bu suretle dava konusu eylemlerin oluşup oluşmadığı,

oluşmuş ise suç olarak tanımlanıp tanımlanmayacağı ya da kanıtların mahkumiyete yeterli olup olmadığı hususundaki mahkeme kabulünün duraksamaya yol açmayacak biçimde kararda gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan hükümlülük kararı verilmesi,

2- Kabule göre ise;

a-)Sanığın, katılana ait işyerinde çalışması karşılığında 9000 TL alacağı olduğunu, sanığın bu alacağını vermediğini, olay tarihinde alacağını istediğinde kendisine “vermiyorum, alabiliyorsan al” dediğini ve bunun üzerine katılana karşı dava açtığını belirtmesi karşısında, böyle bir sözün katılandan sadır olup olmadığını katılan ve tanıktan sorulması, yine sanık tarafından açılmış bir dava olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre, bu hususun sanık yönünden TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik olup olmadığının tartışılmaması,

b-)08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası ile CMK'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,