Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/16923 K.2012/16959

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün gerekçesinin tarafları kapsaması ve denetime olanak verecek biçimde olması, yine gerekçedeki, sanığın “suçun aksini ispat edecek bir delil bildirmemesi” biçimindeki ifadenin suçsuzluk karinesiyle bağdaşmasa da; müşteki beyanları ile tanık ifadelerine göre, sanığın suçunun ... olması karşısında tebliğnamedeki 1 ve 2 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY'nın 53/1-c madde ve fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, "5237 sayılı TCY'nın 53/l-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunluklarının infaz tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer ... hak yoksunluğunun ise koşullu salıverme tarihine kadar devamına" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.