Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/17154 K.2012/17190

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin olarak Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddelerine göre, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay'ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması,

sanığın hangi eyleminin suç sayıldığı veya suç teşkil etmediği açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemin hukuki nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ...'ın hangi sözlerle katılana hakaret ettiği Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açıklanıp gösterilmeyerek, hükmün gerekçesiz bırakılması,

2-Suça sürüklenen sabıkasız çocuklar hakkında yaralama ve hakaret suçundan hüküm kurulurken tercih edilen seçimlik cezalardan hapis cezalarının TCK'nın 50/3. maddesindeki zorunluluk da gözetilerek, para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birisi yerine adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3-TCK'nın 62. maddesinde yazılı sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonra ve yargılama sırasındaki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar tartışılmadan, "suça sürüklenen çocukların kastlarının yoğunluğu, mağdurun zararını gidermedikleri" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle takdiri indirim hükmünün uygulanmaması,

4-Suça sürüklenen çocukların yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçelerle TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi CMK'nın 231/6-c bendindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı gözetilmeden, yükletilen yaralama ve hakaret suçlarının mağdurunun, ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu da açıklanmadan ve sabıka kaydı bulunmayan suça sürüklenen çocuklar hakkında CMK'nın 231. maddesinde öngörülen yasal ölçütler tartışılıp değerlendirilmeden "suça sürüklenen çocukların kastlarının yoğunluğu, mağdurun zararını gidermedikleri" biçimindeki yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek hüküm kurulması,