Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/17230 K.2013/30312

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

A-)Sanık ...'nun tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-)Sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkındaki tehdit, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve hakaret suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay günü, polis memuru olan mağdur ... ve katılan ... ile mağdur ...'in başka bir soruşturma ile ilgili olarak tutanak tutmak için Emniyet Müdürlüğü binasına geldikleri, polis memuru olan sanık ...'nin, haber merkezinde otopark işleticisi olan mağdur ...'e sinirlenerek sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, bunun üzerine polis memuru katılan ... ile sanık ...'nin tartışmaya başladıkları, katılan ...'ın sanık ...'ye hakaret ve tehdit etmesi üzerine sanık ...'nin de katılan ve mağdurlara hakaret ettiği, daha sonra sanık ...'nin sinirlenerek elini masaya vurduğu,

masanın çekmecesinde bulunan silahını çıkartarak silaha doldur boşalt yapmak suretiyle ağzına mermiyi verdikten sonra katılan ... ile mağdurlar ... ve ...'e silahı doğrultarak onlara hitaben "sizi vururum" diyerek tehdit ettiği, katılan ... ve mağdur ...'in odadan çıkmasından bir müddet sonra sanık ...'nin elinde bulunan tabancası ile odadaki kanepenin bulunduğu istikamete doğru katılan ve mağdurları hedef almaksızın bir el ateş etmesi sonucu merminin duvara isabet ettiği, bu sırada odada bulunan mağdur ... ile tanıklar ... ve ...'nin sanık ...'nin elinden silahı aldıkları olayda,

sanığın eyleminin silahla tehdit ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarını oluşturduğu, 5237 sayılı TCK'nın 170/1. maddesinde.

765 sayılı Kanunun 264/7. maddesinde olduğu gibi "eylem başka suçu oluştursa bile" ayrıca Ceza verileceğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmaması ve 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesindeki, birfiille birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişinin en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılacağına ilişkin fikri içtima hükmü karşısında, en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hüküm kurulmasıyla yetinilmesi gerekirken, ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da hüküm kurulması suretiyle, sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

2- 16/03/2008 tarihli olay tutanağı, sanık ...'nin aşamalardaki savunması ve tanık ...'ün beyanlarından, katılan ...'ın tartışma sırasında sanığa hakaret ve tehdit etmesi üzerine sanık ...'nin silahla tehdit suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- Dosya kapsamından hakaret eyleminin sanık ... ile katılan ... arasındaki tartışma sırasında karşılıklı olarak işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 129/3. Maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4- Tehdit suçundan hapis cezası verildiği halde, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

5- Sanığın suçta kullandığı adli emanetin 2008/82 sırasına kayıtlı olan tabancanın, kamuya ait demirbaş olup olmadığı araştırılmadan, TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

6- Kabule göre de;

CMK'nın 231. maddesinin 6/c fıkrası uyarınca suçun işlenmesine bağlı kılınan zarar kavramının; ölçülebilir, belirlenebilir maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamadığı dikkate alındığında, atılı genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve hakaret suçları açısından katılanın maddi zararının neden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan, "müştekilerden Serdar'ın şikayetini devam ettirdiği, sanık ...'nin müştekilerin zararlarını giderdiği yönünde dosyada bir delil olmaması" biçiminde ki kanuni olmayan gerekçeyle, sabıkası bulunmayan ve hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,