Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/17307 K.2014/139

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli karar kendisine 02.05.2011 tarihinde tebliğ edilen sanığın, 04.05.2011 tarihli raporundan, hasta ve 10 gün istirahatli olduğunun anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin 5271 sayılı CMK'nın 41/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde yaptığı eski hale getirme isteği yerinde görülerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamedeki anlatım, polis memurları İlhan ve Fatih'in aşamalardaki beyanlarında sanığın "lan" dediğini ileri sürmeleri, diğer polis memurları Uğur, Hakan ve Ahmet'in ise, muayene odasında sanığın "lan" dediğine dair beyanlarının bulunmaması ve olay tutanağı karşısında, beyanlar ve tutanak arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması;

2-Kabule göre de,

a-İddianamenin sevk maddeleri arasında TCK'nın 125/4. maddesinin yer almamasına karşın, mahkemece sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın125/4. maddesi uygulanarak, CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,

b-Şikayetçiler ve katılanın, sanığın söylediği kabul edilen "ben memurum, teröristmiyim, dağa mı çıkalım, polisleri sevmiyorum, polisler dışarı çıksın lan" biçimindeki sözlerin, acil hasta muayene odasına girildiğinde söylendiğini beyan etmeleri karşısında, eylemin gerçekleştiği yerin ne şekilde aleni yerlerden olduğunun tartışılmaması,

c-TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,