KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/17460 E., 2013/816 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanığın sabıka kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün, 765 sayılı TCK'nın 404/2. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin olup, 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesine göre, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyması halinde açılmış olan davanın düşmesine karar verilecek olması nedeniyle, sözkonusu hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, hüküm fıkrasının tekerrür uygulamasına ilişkin bölümdeki “İkizce Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/48-32 Esas-Karar sayılı ilamı" kısmının çıkartılarak,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/17460, K. 2013/816, 21 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama