Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/17794 K.2012/27811

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Temyiz dilekçesinin yasal süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, O Yer Cumhuriyet Savcısının, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2-Katılan vekilinin temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 5. maddesinde bina kavramının, "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır" biçiminde tanımlanıp, 21. maddesinde de diğer yapılarla birlikte binaların da ruhsata tabi kılınması, öte yandan 17.03.2011 ve 30.03.2011 tarihli bilirkişi raporlarında, “zemin kattaki bina girişi önündeki sahanlığın yaklaşık 1,20 x 1,50 metre ebadında Pvc doğrama ve cam ile kapatılarak rüzgarlık yapılıp kullanım alanına dahil edildiği,

bina girişi merdiveni ve sahanlığın altının yaklaşık 1,20 x 1,50 metre ebadında, 1 metre yüksekliğinde kapatılarak, depo ve kömürlük olarak kullanıldığı, bina taban alanı dışında yeni ve fazladan alan kazanıldığı, bina çekme mesafesinin ihlal edildiği ve yapıların bina vasfında olduğunun” belirtilmesi ve söz konusu tadilatların sanık tarafından ruhsat alınmadan 2010 yılında yapıldığının anlaşılması karşısında, bu hususlar yöntemince değerlendirilip tartışılmadan yetersiz gerekçelerle beraat hükmü kurulması,