Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/18730 K.2012/29448

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması düzenlenmiş olup, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 5.maddesinde bina "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır" şeklinde tanımlanmıştır. Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 35. maddesine göre "çatı aralarına bağımsız bölüm yapılmaz. Bu kısımlarda ancak su deposu, asansör kulesi ve son kattaki bağımsız bölümlerle irtibatlı piyesler yapılabilir. Ancak, üst kat tavan döşemesi ile çatı örtüsü arasında kalan bu hacimler, ilave kat döşemeleri yapılmak suretiyle bölünemezler".

Somut olayda; zemin+1 kattan ibaret yapının üzerine, etrafı duvarla örülüp kapatıldığında 100 metre kare bağımsız bölüm olarak kullanmaya imkân sağlayacak ve izolasyon amacıyla bağdaşmayacak şekilde yüksek çelik kolonlar dikip, dört tarafı açık yapılan çatının, İmar Kanunu'nun 5. maddesindeki tanıma uygun olarak bina niteliğinde olduğu, sanığın savunmasında "çatının etrafını duvarlarla örüp kapatacağını" ifade ettiği gözetilmeden, çatının yapım tarihi de araştırılmadan, yasal olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi,