Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/207 K.2012/24336

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 3194 sayılı İmar Kanunu'nun binayı tanımlayan 5. maddesi ve imar kirliliğine neden olma suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 184. maddesi dikkate alındığında, suç olarak kabul edilen eylem, yapı ruhsatiyesi almadan veya ruhsata aykırı olarak "bina" yapmak ya da yaptırmaktır. İmar Kanunu'na aykırı olan ve ruhsat gerektiren imalatlar, idari yaptırım kapsamına girse bile, bina niteliğinde olmadığı sürece suç teşkil etmeyecektir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın, kiracısı olduğu dükkan önündeki hasır sundurmayı kaldırarak 4 metre genişliğinde yeni sundurma yaptığının iddia ve kabul edilmesi karşısında; 3194 sayılı İmar Kanunu'nun binayı tanımlayan 5. maddesi ve yapı ruhsatiyesi almadan veya ruhsata aykırı bina yapmayı tanımlayan 5237 sayılı TCK'nın 184. maddesi dikkate alındığında, sundurmanın ne şekilde bina niteliğinde olduğu açıklanmadan hükümlülük kararı verilmesi,

2) Kabule göre de ;

a) Bina niteliğinde olduğu kabul edilen sundurmanın yapım tarihi araştırılmadan, 12.10.2004 tarihinden sonra yapıldığına ilişkin kanıtların neler olduğu Yargıtay denetimine imkân verecek şekilde hükümde gösterilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

b) Sanığa sonuç olarak adli para cezası verilmesine karşın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmolunması,