KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/20889 E., 2013/28595 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın sabıkasında görülen ilamın silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılması, duruşmadaki tutum ve davranışı olumlu değerlendirilerek takdiri indirim uygulanması ve hükmolunan kısa süreli hapis cezasının alt sınırdan adli para cezasına çevrilmesi, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak tehdit suçundan hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2008/2-149-2008/163 sayılı kararında belirttiği.
“Öncelikle lehe olduğundan kuşku duyulmayan ve diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce Yargıç tarafından isteme bağlı olmaksızın değerlendirilmesi zorunluluğu bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun saptanmasında zorunluluk bulunmaktadır.” şeklindeki kararı, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından dolayı giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında,
“hapis cezasının adli para cezası seçenek yaptırımım dönüştürülmesi, hapis cezasının ertelenmesi, olayın oluş şekline göre sanığın sosyal durumu gözönünde bulundurularak takdir edildiğinden ve CMK.nın 231/7 maddesi de dikkate alındığında” biçimindeki, kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/20889, K. 2013/28595, 18 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama