Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/21505 K.2014/11626

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki savunmasında, katılanın kendisine hitaben “ ...eşimden sen ayırdın, şerefsizsin, bu memlekete karı getiriyorsun, pazarlıyorsun, pezevenksin ” diyerek hakaret etmesine sinirlenerek kendisinin de katılana yönelik “kalk git şurdan aç köpek, önce kendi karnını doyur” şeklinde söz söylediğini belirtmesi ve dinlenen tanıkların da bu hususu doğrulamaları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde de durularak, sanık lehine TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen karşılıklı hakaret hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Temel ceza belirlenirken uygulanan kanun maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,