Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/21906 K.2012/16624

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/06/2012 tarihli karar düzeltme isteğinde Yüksek Dairenizin 17.01.2012 ... ve 2009/27234 Esas, 2012/832 Karar sayılı kararında, Sanık Minir Kızılkaya'nın yaralama suçuna ilişkin temyiz isteğinin, cezanın nitelik ve niceliği nazara alınarak reddine, hakaret suçuna ilişkin temyiz isteğinin esastan reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesine karşın, kararın ikinci sayfasında, "yakınan sanık Minir Kızılkaya ile sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA" ibaresine yer verilerek hükmün bozulmasına, ayrıca; ilamın tarihinin de 17.01.2012 yerine 17.01.2011 olarak yazılması suretiyle infazda tereddüte yol açacak şekilde karar verildiğinden , bu maddi hatanın düzeltilmesi istenmektedir.

5320 sayılı CYY. Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen son cümlede "Yargıtay Ceza Daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/11/2009 tarih ve 2007/256981 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilen Üsküdar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2007 ... ve 2006/483 E. 2007/439K. sayılı kararının incelemesi sonucunda; sanık Minir Kızılkaya'nın yaralama suçuna ilişkin temyiz isteğinin, cezanın nitelik ve niceliği nazara alınarak reddine, hakaret suçuna ilişkin temyiz isteğinin esastan reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesine karşın, kararın ikinci sayfasında, "yakınan sanık Minir Kızılkaya ile sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA" karar verildiği, anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar düzeltme isteği yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden. 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca. Dairemizin 17/01/2012 tarihli kararının ikinci sayfasındaki paragrafın,