Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/2319 K.2013/23295

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümlü hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ve verilen cezanın ertelenip ertelenmeyeceği konusunda takdir hakkının kullanılması gerektiğinden, yeniden değerlendirmenin 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesinde öngörülen yönteme uygun ve duruşmalı olarak belirlenmesi zorunluluğuna uyulmaması,

2- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca hükümlü yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. Maddesinin 1.fıkrası ile CMK'nın 231/5. madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14. madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,

3- 26.10.2004 tarihli ilk kararda, sanık hakkında verilen adli para cezasının ertelenmiş olduğu gözetilmeyerek, uyarlama sonrası kurulan 05.01.2011 tarihli kararda verilen adli para cezasının ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması,