Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/23279 K.2013/2785

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümde, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı biçimde temyiz süresinin ne zaman başlayacağının ve temyiz başvuru yönteminin açıkça gösterilmemesi karşısında, sanık müdafiinin temyizi süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz süresinin geçmesi nedeniyle, Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, RET KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mahkemenin, direnme suçunda, TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, direnme suçuna ilişkin tebliğnamedeki düzelterek onama düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın tek eylemle birden fazla kamu görevlisine karşı direnmesine rağmen, TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Cezaların eleştiri dışında yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda, adli para cezasının, 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden önce 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu’nun 04/04/2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,