Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/23318 K.2012/24331

Yaralamaya teşebbüs ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından sanık ... hakkında akıl hastası olduğu ve ceza ehliyetinin bulunmadığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1 ve 5275 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/3-a maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, aynı Kanun'un 32/1 ve 57/1. maddeleri uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair Malkara Sulh Ceza Mahkemesinin 17/02/2012 tarihli ve 2011 /l 23 esas, 2012/1 70 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 30/05/2012 gün ve 32276 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/06/2012 gün ve 152248 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun, "Kovuşturma yapılabilmesi şikâyete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz." şeklindeki 73/4. maddesi karşısında, adı geçen sanığın üzerine atılı kovuşturması şikâyete bağlı olan işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçu ile ilgili müştekinin 22/06/2011 tarihli celsede alınan beyanında şikâyetinden vazgeçmiş olduğunun anlaşılması karşısında bu suç bakımından kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerine sanığın koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun takibinin şikâyete bağlı olduğu, mağdurun, 22.06.2011 tarihli duruşmada şikâyetinden vazgeçtiğini bildirdiği, 73/6 maddesi gereğince varsa vasisi ya da müdafiinden açıkça şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmeyeceği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eylemin suç olduğu kabulü ile akıl hastası olan sanık hakkında aynı Kanun'un 32/1 ve 57 maddeleri gereğince güvenlik tedbirine hükmolunması yasaya aykırı,