Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/23642 K.2014/227

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Tehdit suçundan verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelik bulunmayan temyizde sanıkların hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2- Hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) İddianamede, sanıkların sadece katılan ...’na hakaret ettiklerinin iddia edilmesi, katılan ...’na karşı hakaret suçundan açılmış bir kamu davası bulunmaması karşısında, CMK’nın 225/1. maddesinde düzenlenen, “iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı” dikkate alınmayıp, eylemin her iki katılana karşı gerçekleştiği kabul edilerek, aynı Kanunun 43/2. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

b) TCK’nın 125/3-a maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan tercih edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 50/2. maddesine aykırı davranılması,

c) Kabule göre de;

TCK'nın 43/2. maddesine göre yapılan artırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle, sonuç adli para cezasının 2.900 TL yerine, 3.580 TL olarak belirlenmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,