Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/23710 K.2013/19703

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın savunmasında ve soruşturma aşamasında dinlenen tanık ...'in beyanında, evin 2003, kömürlüğün 2004 yılında yapıldığını belirtmeleri ve TCK'nın 184/1. maddesinin 12/10/2004 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında, bu hususun doğruluğu gerekirse bilirkişiden görüş alınıp belirlenmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

2-...'nın 24/02/2010 tarihli yazısında davaya konu binanın yapıldığı yerin belediye sınırı ve imar planı olmayan orman köyü içerisinde olduğunun, 08/11/2010 tarihli bilirkişi raporunda ise, belediye ve mücavir alan içerisinde, köy yerleşik alanı sınırları dışında kaldığının belirtilmesi karşısında, TCK'nın 184/4. maddesi ''3. fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır'' hükmü uyarınca mücavir alanda anılan maddenin birinci fıkrasının uygulanmaması nedeniyle, suça konu yapının belediye mücavir alanında kalıp kalmadığı,

özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı ve orman köyü içerisinde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanarak, mücavir alanda kaldığı takdirde atılı suçun oluşmayacağı gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm tesis edilmesi;

3-Kabule göre ise,

Sanığa atılı imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken; "kamusal zarar giderilmediği" biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,