Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/24820 K.2012/21582

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın aralarında yaşanan tartışma sonunda mağdurların kendisini dövmesi üzerine tüfeği ile havaya ateş ederek sizi öldürürüm biçiminde sözler söylemekten ibaret eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan tehdit ve 170/1-c maddesine uyan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, ancak anılan yasanın 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve yasal olmayan hukuki nitelendirme ile TCK'nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanığın, mağdurların olay sırasında kendisine saldırıp vurduklarını savunması ve yaralandığını gösterir adli raporu karşısında, TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanma olanağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

3- Sanığa tehdit suçundan verilen 2 yıl hapis cezası, TCK’nın 62. maddesine göre 1/6 oranında indirildiğinde, 1 yıl 8 ay yerine, 1 yıl 8 ay 3 gün hapis cezası belirlenerek fazla ceza tayini,

4- Sabıkası bulunmayan sanığın son oturumda, suça konu eylemleri kendisini korumak için gerçekleştirdiği ve geçici köy korucusu olması nedeniyle kendisine verilen silah geri alınırsa zor durumda kalacağı yönündeki beyanlarının savunma hakkı kapsamında kaldığı gözetilmeden, bu savunmaları suçtan pişmanlık duymadığı biçiminde yorumlanıp, yeniden suç işleyeceği kanaati oluşmasına esas kabul edilerek, yerinde olmayan gerekçe ile TCK’nın 51 ve CMK’nın 231. maddelerinin sanık hakkında uygulanmaması,

5- Sanığın tek fiille birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiği silahlı tehdit eylemi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,