Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/25334 K.2014/1013

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın yokluğunda verilen hükümde, CMK'nın 34/2, 232.maddelerinde öngörüldüğü şekilde temyiz süresinin başlangıcının gösterilmemesi nedeniyle temyiz dilekçesinin süresinde verildiği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, cezaevine alınması üzerine suçu işleyen kişinin kendisi olmadığına yönelik yaptığı itiraz sonucu alınan parmak izinin, yakalandığında alınan parmak izinden farklı olması nedeniyle, bu hususun araştırılması zorunluluğu,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın, tek bir fiille katılanlara hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, hükmolunan cezanın TCK'nın 43/2. maddesiyle artırılması yerine, üç ayrı hakaret suçundan ceza verilmesi,

b)Sanığın, kendisini götürmek isteyen polis memurlarına karşı "seni sürdürürüm" demekten ibaret sözlerinin, TCK'nın 265/1. maddesinde öngörülen tehdit niteliğinde bulunmaması nedeniyle, görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,