KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/26759 E., 2013/19006 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, tekerrüre esas alınan Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/223-429 esas-karar sayılı ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük bulunmasına karşın, hangi cezanın tekerüre esas alındığı gösterilmemiş ise de, belirtilen ilamda, tekerrüre esas alınan hükümlülüğe ilişkin elektrik hırsızlığı suçunun 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması, eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek bu suçun unsurlarının TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi ile de elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, anılan ilamdaki iki mahkumiyetin birlikte tekerrüre esas alınması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/26759, K. 2013/19006, 17 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama