Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/26808 K.2013/32268

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasa Mahkemesinin 20/10/2011 tarih 54/142 sayılı kararı ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ceza mahkemelerinden verilen kararlardan temyiz harcı alınacağına dair düzenlemenin iptal edilmiş olması karşısında, temyiz harcı yatırılmadığından dolayı Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, ret kararının kaldırılması suretiyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın savunmasında, aynı koğuşta kaldığı arkadaşı rahatsızlanınca görevli infaz koruma memurlarını çağırdığını ve durumu anlattığını, buna rağmen ambulans gelmediğini ve arkadaşının iyice fenalaşması üzerine iddianamede bahsi geçen sözleri söylemiş olabileceğini belirtmesi karşısında, olayın başlangıç ve gelişimi üzerinde durularak, TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık lehine uygulanma olanağının tartışılmaması,

2-TCK'nın 58. maddesi uygulanırken, adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağır olanının esas alınması gerektiği gözetilmeyerek, birden fazla hükmün tekerrüre esas alınması,