Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/26856 K.2013/19233

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/1. maddesinde “yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran” kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Kanununun 5. maddesinde de bina kavramının tarifi yapılarak “Bina, kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine ve hayvanların eşyaların korunmasına yarayan yapılardır.” şeklinde açıklanmıştır.

Somut olayda, sanık tarafından zemin kattaki bağımsız bölümünün salon olan kısmına dışarıdan kapı açılarak iş yerine çevrilmesi şeklindeki mimari projeye aykırılık teşkil ettiği, proje tadilatı yapılarak uygun hale getirilmesi gerektiği ve eylemin idari yaptırım gerektirdiği, ancak taşıyıcı sistemde herhangi bir değişiklik ya da yeni kapalı alan kazanma bulunmaması karşısında, eylemin ne şekilde imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sabıkasız olan sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma suçunda, kamunun uğradığı maddi (somut) bir zararın bulunmadığı ve TCK'nın 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmayacağı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulama şartlarının, “sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekirken, kanuni olmayan gerekçelerle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

...