Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/26973 K.2013/19463

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 5. maddesinde bina kavramı, "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü, insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır" biçiminde tanımlanıp, aynı Kanunun 21. maddesine göre de, diğer yapılarla birlikte binaların da ruhsata tabi kılınması, mahallindeki keşif sonucu tanzim olunan bilirkişi raporunda ise, "konteynırın sabit olmadığı,

bitişiğindeki 9 metrekarelik sabit yapının da, konteynırın vinç yardımı ile kaldırılması ile bir işe yaramayacağı"nın belirtilmesi karşısında, 07/07/2009 tarihli yapı tatil tutanağında belirtilen,"24 metrekare ebadındaki konteynır ile bitişiğindeki 9 metrekare ebadındaki prefabrik yapının" denetime olanak sağlayacak şekilde fotoğrafları çekilmeden ve "bina" niteliğinde olup olmadıkları karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, "sanığın suç yeri olan arazisine konteynır koyup kullanmak şeklindeki fiilinin ceza kanunlarında suç olarak tanımlanmadığı" şeklindeki yetersiz gerekçe ve eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

...