KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/2739 E., 2013/13032 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, mala zarar verme, 2521 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Beraat, suç eşyasının müsaderesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık ...'e ait av tüfeğinin müsaderesine ilişkin açılan davada suçtan doğrudan suçtan zarar görmemeleri nedeniyle davaya katılma ve bu suç yönünden kurulan hükmü temyize yetkileri bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçiler ... ve ... ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3- Sanık ...'a ait av tüfeğinin müsaderesine ilişkin hükme yönelik temyize gelince;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 377. maddesi ile 2521 sayılı yasanın 13. maddesi değiştirilmiş ve anılan düzenlemeyle ruhsatsız av tüfeklerinin ruhsatname işlemlerinin tamamlanması veya menşeini ispata yarayan belge ibraz edilmesi için hak sahiplerine başvuru olanağı getirildiğinden, dava konusu av tüfeğinin geçerli bir belge ibrazı halinde veya ruhsatname işlemlerinin tamamlanması halinde sahibine iade edilmek üzere zabıtaya tevdiine karar verilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/2739, K. 2013/13032, 30 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama