Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/28441 K.2014/602

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Tanık V.. Ö..'ün yeminli ifadesi, 03.05.2006 tarihli tutanak ve dosya içeriğinden, sanığın suça konu eylemini, işyerinin dışında cadde üzerinde müştekilerle konuştuğu sırada gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13/04/2006 tarih ve 2006/1618 esas – 2006/317 karar sayılı ilamı ile sanığın 500 TL adli para cezasına mahkumiyetine ilişkin hükümlülüğün, kesin nitelikte olmasına karşın, 1412 sayılı CMUK'nın 305/son maddesine aykırı olarak tekerrüre esas alınması ve buna bağlı olarak TCK'nın 58/3. maddesine göre TCK'nın 125.maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi,

2- Sonuç ceza doğru olmakla birlikte, TCK'nın 125/4. maddesine göre belirlenen 1 yıl 2 ay hapis cezasından aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapıldığında, 1 yıl 5 ay 15 gün yerine, 1 yıl 5 ay 16 gün hapis cezasına hükmolunması,

3- Sanığın aşamalardaki savunmalarında, müşteki polis memurlarından H.. G..'in kendisine hakaret ettiğini belirtmesi ve bu hususun tanık A.. K..'ın 03.05.2006 tarihinde kollukta alınan beyanı ile de doğrulanması karşısında, TCK'nın 129/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4- Sanık müdafiinin 10.02.2010 tarihli oturumda erteleme talebinde bulunması karşısında, adli sicil kaydına göre daha önce işlediği kasıtlı suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunmadığı anlaşılan sanığın, TCK’nın 51. maddesi uyarınca, “yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyip işlemeyeceği” hususunda bir değerlendirme yapılarak oluşacak kanaate göre mahkemece, sanığa verilen hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceği hususunda bir karar verilmemesi,

5- Kabule göre de; TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilirken, 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d ve e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının düşünülmemesi,