Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/28456 K.2013/2255

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak, sanığın adli sicil kaydına esas olan, Sapanca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/04/2009 tarihli, 2008/279 Esas - 2009/178 Karar sayılı ilamı ile 2313 sayılı Yasanın 23/son ve TCK'nın 62. maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezasına mahkumiyetine dair hükmün CMK'nın 231/5. madde ve fıkrası gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmesi ve kararın 28.05.2009 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.05.2012 tarihli 2012/8 – 193 E./K. sayılı kararında belirtildiği üzere,

“..ortada hukuki sonuç doğuran bir mahkumiyet olmadığı için, açıklanması geri bırakılan mahkumiyetin tekerrür oluşturmayacağı..” gözetilmeksizin bu ilam nedeniyle koşullarının mevcut olduğu belirtilerek TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,