Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/28542 K.2013/33583

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Haksız tahrik nedeniyle sanığın cezasından indirim yapılmasına dayanak oluşturan TCK'nın 129/1. maddesinin hüküm fıkrasında belirtilmemesinin, mahallinde giderilebilecek maddi eksiklik olduğu kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 125/1-4. maddeleri uyarınca belirlenen 105 gün karşılığı adli para cezasından haksız tahrik nedeniyle 3/4 oranında indirim yapıldığında, hesap hatası sonucu, sonuç cezanın 26 gün karşılığı adli para cezası yerine, 24 gün karşılığı adli para cezası olarak kabulü suretiyle neticeten eksik cezaya hükmolunmuş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Cezanın eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının 5 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken taksit aralığının gösterilmemesi,