Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
4. Ceza Dairesi 2012/28657 E. , 2014/2012 K.
"İçtihat Metni"Tebliğname No : 2 - 2011/50857 MAHKEMESİ : Niğde 1. Sulh Ceza Mahkemesi TARİHİ : 09/04/2010 NUMARASI : 2009/1197 (E) ve 2010/532 (K) SUÇLAR : Hakaret, tehdit
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyiz dilekçesi içeriği itibariyle temyiz isteminin hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın kollukta verdiği ifadesinde, katılana hitaben “...kızının sakatlık maaşını sen alıyorsun ben de kızının bezini alıyorum, şerefsizlik, pezevenklik yapma dedim. Hasta kızını köye götürür kapının önüne bırakır seni rezil ederim dedim...” biçiminde beyanda bulunmasına karşın, kovuşturma aşamasında atılı suçları işlemediğini savunması ve yine tanık S.. P..'ın iddiayı doğrulamasına karşın, tanıklar N.. O.. ile K.. E..'in, sanığın hakaret ve tehdit etmediğini belirtmeleri karşısında, tanık beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatımın hangi gerekçeyle diğerine üstün tutulduğu açıklanıp gösterilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı ve katılan A.. E..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/28657, K. 2014/2012, 27 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama