Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/28825 K.2013/33305

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK’nın 193/1. maddesinde hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılamayacağı kuralı getirilirken, aynı maddenin 5353 sayılı Kanunla değişik ikinci fıkrasında istisnaya yer verilmek suretiyle sorgusu yapılmamış olsa dahi toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesine olanak sağlanmış,

anılan fıkranın gerekçesinde de “böylece sanığın lehine bir düzenleme getirilmiş ve gereksiz yere davanın uzaması önlenmek istenmiştir” denilerek değişikliğin amacı açıklanmış ve bu doğrultuda konuyu değerlendiren Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında Kanunun 223/9. maddesindeki “derhal beraat kararı verilebilecek haller” ile bağlantısı olmaksızın Kanunun 193/2. maddesi uyarınca sanığın sorgusu yapılmamış olsa bile delillerin takdiri sonucunda ulaşılacak kanıya göre mahkumiyet dışında bir kararla davanın bitirilebileceği belirtilmiştir.

Bu bilgilere göre somut olay değerlendirildiğinde; katılanın 26.12.2008 tarihli savcılık ifade zaptında, katılanın cep telefonunun mesajlar bölümüne girildiğinde sanık adına kayıtlı [NUMARA] numaralı hattan 15.07.2008 tarihinde saat 00:04 sıralarında, “Telefonu aç senin yaptığın her pisliği bütün üçkağıtçılığı biliyorum, attığın bütün iftiraları insanları nasıl kullandığını Çivrillilere neler yaptığını biliyorum...” biçiminde tahkir içerikli mesaj gönderildiğinin tespit edilmesi,

Telekomünikasyon İdaresi Başkanlığı'ndan temin edilen görüşme dökümünde de belirtilen mesajın gönderildiğine dair kayıt bulunması ve sanığın soruşturma evresindeki savunmasında söz konusu mesajı kendisinin gönderdiğini beyan etmesi karşısında, sanığın sorgusu yapılmadan, kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,