Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/28865 K.2013/31124

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, bir defasında yanından geçerken samimiyetten dolayı katılanın bahçesinden bir avuç erik aldığını, bu nedenle katılanın her gördüğü yerde kendisine hırsız diyerek aşağıladığını, yine yoldan geçerken kendisine hırsız dediğini bu nedenle çay ocağında münakaşa ettiklerini beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, sanık lehine yaralama suçu yönünden TCK'nın 29. ve hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 tarih ve 6-1431/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu durumun infaz aşamasında göz önüne alınabileceği ancak sanık hakkında, TCK’nın 58. maddesi uygulamasına dayanak gösterilen Menemen Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/501 esas 2001/161 karar sayılı ilamının, içtima edilmiş olduğu anlaşıldığından, içtima kararına konu hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının şüpheye yer bırakmayacak ve infazda tereddüt yaratmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, içtima neticesinde tayin edilen cezanın tekerrüre esas alınması,