KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/28995 E., 2013/19076 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın imar kirliliğine neden olma suçunda, ruhsatsız inşaatının 13/04/2009 tarihli yapı tatil tutanağı ile durdurulması sonrasında, kamu davası açılmadan önce ruhsat almaksızın inşaata devam ettiğinin 02/07/2009 tarihli tutanakla tespiti karşısında; TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükmü uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen mühür bozma ve imar kirliliğine neden olma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanığın mühür bozma suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından,
1-Sanığın mühür bozma eylemine ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanığın imar kirliliğine neden olma eyleminden kurulan hükümde ise; TCK'nın 52/2. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak 7.300 TL yerine 7.500 TL adli para cezası belirlenmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/28995, K. 2013/19076, 17 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama