Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/2958 K.2013/5231

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230 ve 289/g. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi eylemlerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemlerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması gerekirken,

somut olayda sanığın hangi sözlerle hakaret ettiği ve görevi yaptırmamak için direnme suçunun yasal öğeleri olan cebir veya tehdit olarak kabul edilen olayların nelerden ibaret olduğu Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açıklanıp gösterilmeyerek, hükmün gerekçesiz bırakılması,

2-Kabule göre de,

a- Sanığın, olay sırasında polis memurunun küfrederek saldırdığı yönündeki savunması ve adli rapor içeriği karşısında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK'nın 29., hakaret suçu yönünden ise 129. maddelerindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b- Sanığın görevliye direnme suçunu tek eylemle birden fazla görevli polis memuruna karşı işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,