Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/2977 K.2013/2990

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen muhafaza görevini kötüye kullanma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Muhafaza görevini kötüye kullanmak suçunda korunmak istenen hukuksal yararın, kamu idaresinin otoritesi olduğu gözetilmeyerek, hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-b maddesi gereğince “suç sebebiyle oluşan zararın katılana ödenmesi tedbirine çevrilerek, zarar miktarının da icra takibindeki asıl alacak olan 1.463,20 TL olarak belirlenmesi” suretiyle, katılanın alacağının tahsili amacına yönelik hüküm kurulmuş ise de, TCK'nın 50/1-a ve 52/2.maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası adli para cezasına çevrildiğinde, sonuç cezanın 1.500 TL adli para cezası olacağı da nazara alındığında belirtilen aykırılık, karşı temyiz olmadığından bozma yapılmayacağı,

Eleştiri dışında cezanını kanuni bağlamda uygulandığı,