KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/29972 E., 2013/33695 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-12.02.2010 tarihli olay tutanağında, sanıkların hakarette bulunduklarına dair bir ibarenin bulunmaması, sanıkların aşamalardaki savunmalarında, ısrarla suçlamayı reddetmeleri, savunma tanıklarının da sanıkları doğrulayan ifade vermeleri ve olayın tek tarafsız tanığı olan Hasan Yılmaz'ın, kolluk aşamasında, sanıkların hakaret ettikleri yönünde beyanı bulunmamasına rağmen, kovuşturma aşamasında, iddianameye konu sözleri duyduğunu ancak kalabalık grup olduğundan kimin söylediğini net olarak teşhis edemeyeceğini belirtmesi karşısında,
tanık ...'ın aşamalardaki anlatımlarının kendi içinde ve savunma tanıklarının ifadeleriyle arasında oluşan çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararları verilmesi,
2- Kabule göre de;
a-Suçun, birden fazla görevliye karşı ve her bir sanığın tek eylemiyle gerçekleştiğinin kabulü karşısında, sanıklar hakkında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
b-Olayın, sokak üzerinde gerçekleştiği ve suçun aleni ortamda işlendiği anlaşılmasına rağmen, TCK'nın 125/4. maddesi gereğince cezalarda artırım yapılmaması,
c-TCK'nın 125/3.a maddesindeki seçenek yaptırımlardan tercih edilen hapis cezasının, aynı Kanunun 50/2. maddesine göre, adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/29972, K. 2013/33695, 25 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama