Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/3024 K.2013/13034

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanığın temyizine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi uyarınca, sanığın yüzüne karşı verilen kararda, temyiz süresinin başlangıcının duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösterilmemesi nedeniyle, temyiz isteği süresinde kabul edilip, temyiz isteğinin reddi nedenleri de bulunmadığından, işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Tehdit suçundan kurulan hükümde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, TCK'nın 43. maddesi uygulanarak CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b) Hüküm fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bir karar bulunmamasına karşın, gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin belirtilmesi suretiyle çelişki yaratılması,

c) Tehdit suçunda, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden, TCK'nın 43. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak artırım yapılması,