Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/31774 K.2012/28773

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Kötü muamele suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) TCK'nın 232/1. maddesinde düzenlenen aile bireylerine kötü davranma suçu; yaralama, tehdit, sövme gibi Yasanın başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan eylemleri kapsar.

Somut olayda sanığın eşi olan şikayetçi ...'ı yaralama biçimindeki eyleminin TCK'nın 86. maddesinde düzenlenen yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden ve kötü davranma niteliğindeki hareketlerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle kötü davranma suçundan hüküm kurulması,

b) Sanığın adli sicil belgesinde yer alan sabıkasına ilişkin onaylı mahkeme karar örneği getirtilerek, sonucuna göre, sanık hakkında hükmolunan 30'ar gün hapis cezalarının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca anılan maddede öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilme zorunluluğunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,