KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/32215 E., 2014/19570 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2014
- Tebliğname No
- 2 - 2011/4573
- Mahkemesi
- Keşap(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 25/12/2009
- Numarası
- 2009/56 (E) ve 2009/148 (K
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık M.. K..'nin, mağdur E.. K..'yi "buradan git, yoksa seni döverim" şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan mağdurun vücut bütünlüğüne yönelik bir saldırı gerçekleştirme niteliğinde olduğu ve bu suçun kovuşturulmasının şikayet koşuluna bağlı olmadığı gözetilmeden, eylemin aynı maddenin 2. cümlesinde düzenlenen basit tehdit olarak kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,
2-Sanık E.. K..'nin aşamalardaki savunmasında, kardeşi Bahtiyar ile kavga ettikleri sırada babası olan mağdur Mustafa'nın geldiğini ve babasının kendisine “ buradan git seni döverim “ dediğini, yerden kendisini korumak için aldığı odunu kardeşine sallarken babasına değdiğini ve babasının yere düştüğünü belirtmesi,
mağdur Mustafa'nın ise oğlu sanık Evren'in diğer oğlu Bahtiyar ile tartışmaya başlaması üzerine ayırmaya çalıştığını ve sanık Evren'e “neden böyle yapıyorsun git buradan yoksa seni döverim “ dediğini bunun üzerine sanık Evren'in çitten ağaç parçasını sökerek kafasına vurduğunu ve yere düştüğünü beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre yaralama suçunda, sanık E..
K.. hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/32215, K. 2014/19570, 29 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama