KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/32536 E., 2014/23463 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin, Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle, şartları oluşmasına karşın, TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a)Sanığın katılanları aynı zaman dilimi içinde, elinde maket bıçağı olduğu halde "seni öldürürüm" demek suretiyle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b)Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle, şartları oluşmasına karşın, TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/32536, K. 2014/23463, 1 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama