Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/3283 K.2013/854

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-......,Belediyesi’nde muhasebe müdürü olan sanığın, belediyenin kesinleşmiş icra borcu nedeniyle İcra Müdürlüğünce gönderilen “müdürlüğe yatan paralardan borç miktarı kadar paranın İcra Müdürlüğü’nün hesabına gönderilmesi” talepli yazıya, muhasebe müdürlüğünün ayrı bir tüzel kişiliği olmadığından haczin uygulanmasının hukuken mümkün olmadığı” biçiminde cevap vererek hesaptan kesinti yapmadığı anlaşıldığından,

borçluya kendi hesabından borcunu ödemesi için yazılan yazı ile haciz yapılması İcra İflas Kanunu’na göre mümkün olmayıp, bu yöntemin ancak anılan kanunun 89. maddesi uyarınca borçlunun üçüncü şahıslardaki alacak ve hakları bakımından uygulanabilecek olması karşısında, sanığın usulsüz haciz talebini kabul etmeyerek belediye hesabından kesinti yapmaması usul ve yasaya uygun olup, görevi kötüye kullanma suçunun öğelerinin oluşmadığı gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de,

Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2 madde ve fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2 madde ve fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,