Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/32871 K.2013/32174

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyiz dilekçelerinin kapsamından hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlerin temyiz konusu olmadığı kabul edilerek dosya görüşüldü:

1-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;

a)Sanıkların 19.04.2010 tarihinde verdikleri süre tutum dilekçelerinin içeriğine göre, katılan sıfatı ile temyiz talebinde bulunmadıkları, gerekçeli kararın tebliği üzerine katılan sıfatını da ekleyerek yaptıkları temyizin ise bir haftalık kanuni süresinden sonra yapılmış kabul edilmesi gerektiği, buna göre de temyiz dilekçelerinin katılan sıfatı ile süresi içinde verilmediği,

b)Sanık ...’in yaralama ve tehdit, sanık ...’ın hakaret ve yaralama, sanık ...’ın da katılan ...’a yönelik yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ..., ... ve ...’ın tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,