Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/32883 K.2014/13006

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-İddianamede sanığın eyleminin, “mağduru telefonundan arayarak mağduru ölümle tehdit etmesi” biçiminde açıklanması ve mesaj çekerek tehdit ettiğine dair açılmış bir kamu davası bulunmaması karşısında, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan mesajla tehdit eyleminden hükümlülük kararı verilerek, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Kabule göre ise; Sanığın soruşturma aşamasında “mağduru arayıp alacağını istemesi üzerine mağdurun kendisine borcu ödemeyeceğini belirtip “erkeksen gel al” dediği” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,